Direct vanaf de start vormde zich het trio aan de leiding met Wimmer, Antweiler en Eckner.Dit trio domineerde ook de trainingen al en reed in de race ver weg van de rest van het veld. Wimmer was meestal de aanvoerder van het trio en hij was dat ook op het juiste moment namelijk bij het vallen van de finishvlag. Maximilian Eckner ging in de laatste ronde nog onderuit zodat Manou Antweiler de tweede plaats in de schoot geworpen kreeg. De derde plaats was voor Klaus Heidel. Eckner wist de machine nog wel over de streep te brengen en met een elfde plaats pakte hij nog 5 punten

Jeffrey Jansen kende geen geluk in de race. Jansen viel al direct na de start enkele plaatsen terug. In een poging het verloren terrein goed te maken verremde hij zich waarna hij tot overmaat van ramp ook nog een kneeslider verloor. Het leverde enkele hachelijke momenten op waarna Jansen aan het eind van de zevende rond binnenkwam voor een nieuwe slider. Achter de kopgroep kwam hij de baan weer op waarna hij de resterende ronden redelijke rondetijden wist te rijden. Jansen finishte uiteindelijk als 33e maar had zeker punten kunnen pakken als het wat minder tegen gezeten had.

Ricardo van Duijn deed het beter en wist bij de start al enkele plaatsen te pakken. Gedurende de race wist hij dat vast te houden en hij finishte op een nette 17e positie.