De Moriwaki Cup op avontuur in Italië
Op vrijdag 23 september vertrokken 11 jonge Nederlandse wegracers en hun begeleiding naar het Italiaanse Imola om het daar in het bijprogramma van het World Superbike op te nemen tegen acht Italianen en één Belg, het werd een groot avontuur met ups maar ook enkele downs.
Mike Brouwers en Ricartdo van Duijn
Nadat eerder dit jaar een aantal Italianen het tijdens het WK Superbike in Assen hadden opgenomen tegen het merendeel van de rijders uit de eind 2010 opgerichte Honda Moriwaki GP3 Junior Cup, was het nu tijd om ‘de uitwedstrijd te spelen’.
Hiervoor vertrokken op vrijdagochtend vroeg 10 jonge Nederlanders en één onder Nederlandse licentie rijdende Belg naar het Italiaanse Imola, later die dag stond de eerste kwalificatie op het voor hun onbekende circuit op het programma. Na aankomst en de kennismaking met de Italiaanse tegenstanders stonden er nog wat verplichte werkzaamheden op het programma voordat in de namiddag de leren pakken aankonden en voor het eerst het voor hen nieuwe circuit verkend kon worden. Tevens reden de meeste coureurtjes voor het eerst met slick banden.
Het circuit van Imola is dankzij de hoogteverschillen en enkele uitdagende bochten zelfs voor de World Superbike rijders een hele uitdaging en het was dan ook niet makkelijk maar stuk voor stuk genoten de jonge wegracers van deze nieuwe uitdaging. Mike Brouwers kon het snelste zijn draai vinden en was met een negende tijd de beste van de Nederlanders.
Dat de jonkies serieus met het racen bezig zijn bleek de volgende ochtend uit de vele discussies die al onderweg naar het circuit werden gevoerd terwijl de koppen over een lay-out van het Autodromo Enzo e Dino Ferrari waren gebogen. ‘In welke versnelling neem jij die bocht’ en ‘die chicane komt toch wat sneller dan je denkt’ waren enkele gebezigde woorden.
Er werd die tweede dag naast de verplichte werkzaamheden in het Honda Moriwaki GP3 kamp nog veel gestudeerd op waar het beter zou kunnen, ook werd langs de baan gekeken hoe de rijders uit de andere klassen bepaalde bochten namen waarna vroeg op de avond de tweede kwalificatie op het programma stond.
De Italianen bleken nog steeds sneller maar de Nederlanders reden een fors aantal seconden van hun tijd uit de eerste kwalificatie af. Gedreven als ze zijn was er aan de ene kant tevredenheid over de verbeteringen die gevonden waren maar toch zat het ze niet lekker dat de meeste Italianen, waaronder ook een jongedame, sneller waren. De die dag jarige Brouwers was met een zevende tijd wederom de snelste Nederlander.