SAM: het jaar 2011 en daarna

TT Vlagtwedde
We kijken terug op een geslaagde TT van Vlagtwedde 2011. De samenwerking met het team van Vlagtwedde en met de mensen van het Rijdend Motor Museum was erg goed. Het was voor het eerst, dit gezamenlijke rijden van de SAM-rijders met de RMM'ers en dat viel helemaal niet tegen. Publiek, rijders en besturen tevreden!
 
SAM-rijder Evert Verhaaf was er, met zijn schoondochter als pitcrew. Dit is wat Evert zei over het evenement: “Nieuwsgierig was ik hoeveel rijders er zouden zijn, want het RMM kende ik niet. Het verbaasde mij hoeveel er al waren en wat er zaterdags nog kwam, het rennerskwartier was bijna te klein voor de groep. Wat ik wel miste waren veel rijders van de CRT. Die hadden in Veenendaal een demo, maar de echte SAM-liefhebbers waren er toch, Klasse jongens!”

Na afloop gaf Evert nog aanvullend commentaar. “Eindelijk heel gebleven. Bij nacontrole toch de kuipsteunen gebroken, maar dat mag de pret niet drukken. Na afloop is er altijd prijsuitreiking voor de rijders met de meest regelmatige rondetijden. Degene die het meest constant rijdt, die is de man/vrouw die de demo wint. Laat ik nou ook naar voren geroepen worden met twee anderen. BINGO, ik zit er bij deze keer, en laat ik nou eerste geworden zijn. Kom ik ook een keer met bloemen thuis (zo mag je altijd thuiskomen) en een leuke beker voor bij de verzameling .”

Burgemeester op hoge snelheid door Oostpoort
Harlingen. Echt veel publiciteit was er niet aan de RMM-demoraces gegeven en als een soort toegift stond het evenement misschien een beetje in de schaduw van de ‘grote’ Harlinger Visserijdagen. De zware regenval op de laatste dag van die Visserijdagen liet wel meer buitenplezier letterlijk in het water vallen – de kleine tentoonstelling van zeldzame motorhistorie op de kade viel daarbij in het niet.

De selecte groep motorcoureurs die was ingegaan op de uitnodiging van de Deense-Vlielandse-Harlingse sleepbootkapitein Pieter Ottosen had zich door het regenwater niet laten ontmoedigen. Zij die hun caravans en campers al eerder in de week hadden opgesteld op het kleine haventerreintje van Ottosen en Lakeman laafden zich aan hun gastvrijheid, met in roomboter gebakken sliptong, onbeperkt broodjes en sûkerbôle en tijdens de vlootschouw een tocht met de oceaansleepboot ‘Vlieland’.

Ottosen en zijn vrouw Isa waren de grote gangmakers van de zondagse demonstratiewedstrijden voor klassieke racemotoren. Al jaren rijden ze mee in dergelijke historische demo’s. Eindelijk was het hen gelukt om dat in hun eigen Stadsje te verwezenlijken, op de brede en strak geasfalteerde straten van het bedrijventerrein Oostpoort. Verdeeld over diverse klassen verreden ruim honderd coureurs er een enerverend programma. En de SAM-rijders deden ook mee, op speciale uitnodiging door RMM. Het tracé van het tijdelijke circuit werd door allen betiteld als ‘snel, uitdagend en veeleisend’. Ja, zo hebben wij dat het liefste.

De wedstrijdmiddag werd geopend door zesvoudig wereldkampioen Sir Jim Redman en de Harlinger burgemeester Paul Scheffer. Samen maakten zij enkele ereronden. Weliswaar was de burgervader daarin iets minder ervaren dan de inmiddels bijna tachtigjarige Brit, maar hij liet zich niet kennen. Met de moed der wanhoop wist hij te voorkomen dat hij uit de zijspancombinatie van demorijder Ben Fietje werd geslingerd. Na afloop verklaarde hij zelfs dat hij van het snelle ritje had genoten.

Dat deden ook de andere rijders. Ondanks een lichte uitloop van het dagprogramma hielden zij het allen uit tot aan de afsluitende prijsuitreiking. De bejaarde wereldkampioen had zich toen alweer teruggetrokken in Hotel Zeezicht. Pieter Ottosen had nog een vrachtwagenlading autobanden, strobalen en dranghekken op te ruimen, maar na die klus kon hij Sir Jim daar nog even opzoeken.

De reis huiswaarts was voor uw verslaggever een peulenschil, vergeleken bij die van veel anderen. Eindelijk een motorevenement op fietsafstand. Dankzij de technische kennis en inzet van Tajan van der Wiel van Motorsport Harlingen wist ook de schrijver deze zijn eigen – soms weerspannige – Yamaha XS650 aan de praat te houden. Zijn wedstrijdmanche wist hij uiteindelijk als zesde te voltooien. Een aanvaardbaar resultaat, waarmee ook de eer van de stad weer was gered.

Drie fantastische uren in Aalsmeer
Een terugblik op de uitstekend verlopen SAM-drie-uurs-endurance op het HIBRA-circuit te Aalsmeer. Na een snel begin tijdens een aanvankelijk drukkende nazomeravond sloeg het weer halverwege om: zware slagregens, enorme bliksemflitsen, wasem in 't vizier, iedereen een nat kruis en uitzicht nul. Desondanks: zingend reden de coureurs hun ronden. Ieders oordeel was eensluidend: deze nachtelijke race-uitspatting was een ongelooflijke ervaring. Dat vonden de toeschouwers, de lokale organisatie, de mensen van SAM Motorsport, de pitcrews plus aanhang en de coureurs. Zelfs degenen die uitvielen of die een schuivertje hadden gemaakt waren het daar roerend over eens. Volgend jaar weer?

Official Henk Miedema vertelt: “In de voorbereiding kon je natuurlijk de spanning wel proeven, bij de rijders en de officials. Wat me ook niet ontging was dat de begeleidende dames soms nog zenuwachtiger waren dan een rijder zelf. Samen met een collega had de verantwoordelijkheid voor de pitsstraat gekregen. Ik nam de ingang en hij de uitgang, de baanoprit. Aan het eind werd het weer wat guur, maar de ergste buien bleven buiten het circuit. Het was vroeger donker dan verwacht en de regen gaf een extra dimensie aan de demo.

We hadden ook grote namen uit de enduranceperiode, bijvoorbeeld Harry van der Kruijs en Ton van Schijndel. Helaas haalden zij door mechanische ongemakken het einde niet. Team Wagemakers, ook al zo'n rijder met de endurancehistorie aan zijn broek, kwam met zijn originele Egli Honda 750, die in 1972 speciaal was geprepareerd voor de 24 uur van Oss. Maar ja, ook deze motor kwam niet tot het einde. Dat gaf verder ook niks, alleen het feit dat deze motor aanwezig was is al prachtig.”

Volgend jaar weer een langeafstandsdemo? De rijders zeggen alvast ja!