Proef op de som.
We zijn in het Spaanse Albacete, naast Mireval in Frankrijk een van de favoriete testcircuits van Dunlop en tevens toneel van de jaarlijkse Dunlop test voor raceteams. Voor mij is het een weerzien van veel bekenden, coureurs, maar ook veel teams. Als ik binnenstap bij team SERT heb ik even de hoop dat we ook de endurance Suzuki’s mogen testen maar helaas rijden ze nog met de 16,5 inch variant. Wij gaan voor de 17 inch banden. Op het programma staan de D212GP pro op een straat motor en de KR serie op een Honda CBR1000RR voorzien van race vering. Als kers op de taart heb ik de mogelijkheid de nieuwe slicks ook nog op een IDM superbike te testen, te weten die van het RAC Racing met als rijders Kevin Valk en Damian Cudlin.
D212GP pro.
Een gemonteerde D212GP pro voorband is een gek gezicht, ik heb het tot nu toe alleen gezien bij de 16 inch voorwielen van de endurance racer waarmee ik in 2009 reed. Toen was dat echter een 130 brede band op een kleine velg. Vanaf de eerste meters merk je meteen verschil, de motor stuurt veel sneller in, sterker nog hij stuurt zo snel in dat je je instuur moment gewoon later kunt plannen! Stof tot nadenken want dit heb ik niet binnen 2 bochten onder de knie denk ik bij mezelf. We rijden op het type 2 compound voor en het type 4 achter, banden geschikt voor een middellange afstand race. Hoewel het nog niet echt warm is in Albacete en er hier en daar wat natte plekken zijn geeft de band enorm veel feedback. Ik was bang dat het zachte karakter van de standaard motor geen goed gevoel zou geven maar niets is minder waar. Het initieel gevoel bij het gas geven is erg goed en ook bij vol accelereren geen krimp, ik had op zijn minst beweging verwacht. Na een ronde of 6 kom ik even binnen en het is interessant om de banden te bestuderen, voor is het simpel, je houd over! Je krijgt hem gewoon niet tot de rand aangezien er geen rand meer is! En wellicht ook geen grens?? Achter ziet er super uit. Ik had verwacht een stukje “cold tearing” te zien, een fenomeen wat je veel zit als de asfalt temperatuur te laag is en je de banden kapot trekt voor ze op temperatuur zijn.
Ik vertrek opnieuw en besluit me te focussen op insturen, daar ligt immers nog veel winst! Het is mijn tweede sessie en ik merk dat ik gewoon nog steeds niet helemaal om kan schakelen naar het “nieuwe rijden” ik stuur niet te vroeg in maar het platleggen gaat te snel waardoor ik hem gevoelsmatig met mijn knie op moet vangen. Achterop het circuit ligt een korte rechts links chicane waar ik de voordelen van de banden maximaal moet kunnen benutten. Ik merk dat wanneer ik de motor iets help door er met kleine gasopening doorheen te gaan ik de snelle voorkant wel kan gebruiken. Opnieuw blijft de achterkant rotsvast, als dit een 4 compound is wat doet een 2 of 3 compound dan hoor ik mezelf denken!
Mijn kers op de taart is de BMWS1000RR van RAC Racing BMW, race klaar voor het komende IDM kampioenschap, afgesteld voor het Albacete circuit en voorzien van nieuwe banden! Tevens een geweldig weerzien aangezien ik mijn allerlaatste race met eenzelfde motor bij hetzelfde team reed!
Ik geef toe dat het al even geleden is dat ik echt de kans had hard te rijden op een racer, zeker in deze vorm. We worden op pad gestuurd met de KR106 compound 2 voor en de KR108 compound 4 achter. Dat is even schrikken aangezien ik het type rijder ben die veel initiële grip verlangt (grip en gevoel bij de eerste gasopening) Met de oude hardere compound achterbanden had ik hier altijd veel moeite mee. Sinds 2011 is er veel werk verricht aan de elektronica wat me in deze situatie zeker gaat helpen. De focus moet echter liggen op de banden. Vanaf bocht 1 merk je de verandering in de voorband, het was duidelijk voelbaar met de standaard motor maar op de racer, dan is het een overtreffende trap. De afstelling van de BMW is natuurlijk een stuk strakker met een andere gewicht verdeling tegenover de standaard fiets waardoor het bijna lijkt alsof je de vooras in je handen hebt.
Een groot voordeel is het gevoel in het midden van de bocht, dat moment voordat je je gas opent en je nog op maximale hellingshoek ligt. De feedback die je dan ontvangt is echt enorm, de motor ligt rots vast! Het gevoel op grote hellingshoek is bijzonder goed. Dat aan elk voordeel een nadeel kleeft moet ik ook bekennen. Het moment van insturen is op de racer nog crucialer, het moment van rechtop naar maximale hellingshoek gaat zo snel dat je je hier echt op voor moet bereidden. Je moet dus eigenlijk je rijstijl aanpassen.
Quick flick
De term quick flick is erg belangrijk bij professionele rijders, het is de snelheid waarmee de rijder zijn motor om kan leggen van bijvoorbeeld 0 naar 50 graden. Hoe hoger de snelheid hoe beter. Je ziet dit heel goed in de kleine moto3 klassen waar rijders dit heel snel kunnen. Ze gaan van rechtop naar plat in een hele snelle agressieve beweging. Dit is meteen ook het grote verschil tussen top rijders en amateur rijders. De nieuwe voorband helpt de rijder bij het inleggen wat resulteert in het feit dat de rijders die dit van nature of door aangeleerde stijl doen dit nu te snel doen. Het gevolg is een soort schrikreactie waarbij je denkt door te vallen en je dit op moet vangen. Echter voor rijders die een langzamer instuur moment hebben is het een uitkomst aangezien de band je hierbij gaat helpen. Je hebt dan 2 voordelen, insturen en midden bocht.
Ik heb nog met geen woord gerept over de achterband, simpelweg omdat deze verbluffend goed is. Ten opzichte van de standaard motor is er wel meer tekening op de band maar er is natuurlijk ook een PK of 30 meer aan boord en tevens lag de rondetijd een stukje sneller. Het is moeilijk te geloven dat deze band “familie” is van de harde versie waarmee we soms in 2011 reden.
De sessie op de superbike was absoluut verbluffend, feedback en grip was op zeer hoog niveau en als ik meer tijd zou krijgen om aan het nieuwe karakter van de voorband te wennen zou ik er zeker hard mee kunnen rijden.
De superbike test was bijzonder en het was goed om te zien hoe de standaard banden zich onder dat geweld houden. Nu kwam er echter een meer realistische test aan.
De KR 106 en KR108 zijn banden voor de serieuze circuit rijder, coureurs die veel waarde hechten aan kwaliteit en er alles aan doen hun doelstellingen te behalen. Deze rijders zullen naast banden ook aandacht besteden aan het rijwielgedeelte van hun motor, de gearing en de remmen. Wij hebben voor deze gelegenheid de beschikking over 2013 CBR 1000RR’s afgeveerd met Ohlins vering, andere remblokken en een kortere circuit gearing. Ik denk een heel realistisch vergelijk met de werkelijke situatie.
Op de CBR is de voorkant minder goed merkbaar tegenover de superbike, daarnaast begin ik er aan te wennen wat een voordeel is. De CBR reed ik met compound 2 voor en compound 3 achter, ik ben gek op zachte banden dus helemaal goed. Ik rijd deze sessie circa 12 ronden, ook om te kijken of er verloop is in de banden. Zonder blozen kan ik aangeven dat ik echt serieus hard aan het doorrijden was op de CBR, ik heb daarbij vloeiend gereden maar ook wild. Geen enkel moment was er paniek of een situatie waarin ik dacht de grens gevonden te hebben, voor niet maar ook achter niet, en dat is bijzonder. Ook na de sessie zien zowel de voor als achter band er prima uit. Voor de beeldvorming, het is nog steeds niet veel warmer dan een graad of 10. Maar van slijtage door de lagere temperatuur is geen sprake! Compound 3 is volgens de application guide geschikt voor temperaturen tot 25 graden, daarnaast kun je hem gebruiken op circuits van verschillende slijtage niveaus.
Gebruiksaanwijzing:
Dat er aandacht besteedt moet worden aan banden zal niemand verbazen, zoals gezegd alles valt en staat met dat kleine stukje contact met het asfalt. Daarom is het van belang dat je weet wat je, wanneer moet gebruiken. Belangrijke factoren hierbij zijn: temperatuur, banden druk, circuit hoedanigheid en gebruik van bandenwarmers.
Zijn bandenwarmers verplicht? Nee dat niet maar het heeft enkel voordelen, je banden geven sneller grip en ze blijven vooral langer heel doordat je geen grote schommelingen hebt in temperatuur. Advies? Altijd gebruiken.
Dunlop heeft voor rijders een handige application guide en technical guide bedacht, samen een soort gebruiksaanwijzing die aan geeft welke banden je zou moeten gebruiken in de verschillende omstandigheden. Iedereen begrijpt dat wanneer het regent je niet met slicks kunt rijden maar regenbanden moet monteren. Echter wat te doen bij een circuit dag op Assen waarbij het 10 graden is, niet onrealistisch? (gebruik plaatje application guide en technical specification) Assen is een medium circuit voor wat betreft bandenslijtage, via de lijst kom je dan op een compound 2 voor de voorband en een compound 3 voor de achterband. De bandendruk valt uit te lezen op 2.1 (koud) voor en 1.0 (koud) achter. Door gebruik van de NTEC technology is dit geen probleem. Een belangrijk controle punt is je banden druk, zorg dus altijd voor een goede bandenspanning meter en meet je banden eens meteen nadat je van het circuit komt, die laatste ronde moet je dan ook niet toeren maar flink doorrijden! Een tiende bar maakt al verschil. Nemen we nu hetzelfde Assen maar dan in augustus waarbij het 30 graden is komen we op een andere situatie. Voor optimale prestaties zou je dan kiezen voor een compound 3 voor en een compound 2 achter. Ik zeg erbij voor wie optimale prestaties zoekt is dit de methode, ben je echter op zoek naar een allround band geeft Dunlop aan dat compound 3 de “do it all tyre” is.
Na een dag banden testen heb ik opnieuw een boel bijgeleerd, revolutionaire zaken met betrekking tot de nieuwe voorband en verbeteringen op gebied van de achterbanden. De bijgeleverde gebruiksaanwijzing is geweldig en een goede toevoeging voor elk serieuze circuit rijder. Het behoud je van het maken van verkeerde keuzes waardoor je je banden in een paar ronden stuk rijdt. Een goede service die heel wat waard is en veel plezier en verbeteringen op kan leveren!