De warm-up zondag morgen was goed, we reden met oude banden 0,5 seconden langzamer dan de kwalificatie, net als iedereen. De fans zaten op de tribune, de tribunes waren vol en de spanning steeg. Toch was ik vol zelfvertrouwen en klaar om te racen met de beste 35 van de wereld.

De start van de race was goed, tot de eerste bocht. Jasper (Iwema) reed aan de binnenkant en zat in het gedrang, daardoor duwde hij een jongen naar buiten en kwam op mijn lijn terecht, daarvoor moest ik uitwijken en kwam naast de baan terecht. Kortom, ik mocht als laatste beginnen aan de race, maar ik riep meteen, ik ga geen laatste worden! Nooit van mijn leven. Ik pik aan bij Luigi Morciano en kon er voorbij op de lange rechte stukken, het bochtenwerk was hij snel en zo reden we tactisch samen naar het groepje voor ons. Daar streden 8 coureurs, waaronder ook Jasper voor de nodige plaatsen. Ik had geen idee welke posities, wel wist ik dat er hard gestreden werd. Na 6 rondjes was het gat dichtgereden en kon ik gaan kijken. Het was een zootje, de tijden waren slecht en er was geen ritme te vinden. Met nog 12 rondes te gaan zag ik 3 mannen wegrijden van het groepje, waaronder Jasper. Daarachter reed een Japanner tussen en ik zat klem in het groepje. Na een hard gevecht vocht ik me er doorheen, kwamen ze met aanremmen van de eerste bocht niet voorbij en had ik nog 10 rondes om weg te komen. Ik had een achterstand van 1,5 seconden op de Japanse coureur en dat reed ik in de noordlus dicht. Slipstream, erop, erover en wegwezen. Ik tikte nog even op mijn zitje om aan te geven dat ik sneller was en dat hij aan moest pikken. Hij kwam gelukkig niet voorbij.

Nog 5 rondes had ik toen over. 3,5 seconde naar het volgende groepje. Ik reed een seconde harder en met aanremmen van de eerste bocht met nog 2 rondes te gaan had ik eindelijk de aansluiting. “eerst even kleine rustpauze van een halve ronde” dacht ik. Vervolgens meteen het gevecht aan en de laatste ronde in. Een Spaanse jongen ging wijd. Nu zat ik klem achter Jasper. Ik zat er een bocht verder naast aan de buitenkant maar kon net niet doorzetten. In de slipstream kon ik er niet voorbij. Met aanremmen voor de Bult, remde hij Simone Grotzkyj (die daarvoor reed) er niet uit maar wachtte. “uitkomen bocht met aanremmen voor Mandeveen heb ik je jongen” riep ik. Remde mijn motor naast die van Jasper en was er voorbij. Vervolgens het laatste stuk terug, kon ik naast Grotzkyj komen maar net niet ver genoeg ernaast. De snelle rechter knik daaropvolgend moest daarom ook iets van mijn gas af. Vervolgens kwamen zowel Jasper als die andere Spanjaard weer voorbij en verloor ik plaatsen. Met ingaan van ramshoek zag ik al hoe de laatste chicane zou aflopen. FOUT! Met 3 man door die bocht naast elkaar is onmogelijk. Ik paste mijn tactiek aan op hard eruit en kijken op de meet. Dat pakte goed uit, ik pakte de Spanjaard, kwam naast Jasper. Keek naar hem toen we over de lijn kwamen en kwam uiteindelijk 0,020 van een seconde tekort. Hard gevochten, hard gewerkt. Ik was blij!

De uitloopronde die daarop volgde was fantastisch, iedereen juichen en klappen. Ik vergat alles! Zo’n mooi moment. Ik wilde wel 2 uitlooprondes rijden. Aan het eind van de veenslang moest ik stoppen van de marshalls. Op de plaats waar Valentino Rossi een paar jaar geleden ging zitten na zijn overwinning. Bij de Rossi tribune. Daar sta je dan, eerlijk gezegd krijg ik weer kippenvel. Maar ik moest toch verder en kwam er vervolgens achter dat ik als aller aller laatste rondreed. En dat ik toch maar tikje gas bij moest geven. Meteen toen ik binnenkwam kreeg ik eerst te horen dat ik 1.45.8 had gereden en vervolgens meteen door naar de NOS voor een interview met Dione de Graaff voor studio sport.

Ik wil iedereen bedanken die dit mogelijk heeft gemaakt. Ik heb veel geleerd en ben er van overtuigd dat de rest van het jaar ook nog fantastisch gaat worden. Monteurs, het team, de sponsoren, de fans en niet te vergeten mijn ouders. Er is door iedereen keihard gewerkt om dit voor mij mogelijk te maken. En nee, ik kwam net te kort voor beste Nederlander, maar gezien de omstandigheden in de eerste bocht, ben ik meer dan uiterst tevreden!