Jerry's Racingteam: Verslag EK Albacete
De laatste race van het seizoen. Een race voor de finale van het Europees Kampioenschap. Alleen de eerste vijf van het Nederlands klassement kregen de mogelijkheid om zich te melden in het warme Spanje. Wij waren daar één van.
Jerry van de Bunt (foto: Tiny Kolsters)
Een groot avontuur. Zo bleek gelijk bij de heenreis. Mijn vader heeft samen met Dennis de Daf vrachtwagen richting Spanje gereden. Spanje hebben ze gehaald maar het circuit in eerste instantie niet. 100km voor Valencia gaf de vrachtwagen het op en zette alle spullen aan de kant. Ze konden nog op een parkeerplek komen waar bleek dat er troep in de dieselaanvoer zat. Na de nodige reiniging startte het blok niet meer en was hulp erg welkom.
Na de nodige telefoongesprekken met partijen als ANWB, afsleepdiensten en Daf internationaal werd er een monteur geregeld welke de volgende morgen ter plaatse was voor hulp. Gelukkig bleef het bij een kleinigheid en waren de mannen met een klein uur weer op de weg. Op naar de laatste 300 km. ;)
Ondertussen waren wij geland met het vliegtuig in Alicante. (bofkonten…) Samen met Marco en Erik van Hordal bv en mijn monteurs zijn we met een huurauto naar het circuit verkast. Daar eenmaal aangekomen was het zweten in de zon bij een temperatuur van net geen 30 graden. Toen we de pitbox eenmaal ingericht hadden waren we helemaal klaar voor de eerste kilometers op het circuit. Ik weet hoe de baan in elkaar steekt en we dachten de problemen van de vorige race verholpen te hebben. Jammer genoeg bleek het anders…
Op vrijdag bleek al snel in de eerste training dat de problemen met de klep niet verholpen waren. We bleven hier grote problemen mee houden waardoor we geen goede racekilometers konden maken. Er moest snel wat gebeuren, maar wat? We besloten de klep vast te zetten zodat ik in ieder geval een constante motor had. Dit gaf voor de tweede vrije training het nodige werk aan de carburateur maar aan het eind van de training kon ik nog een aantal rondes lekker rond komen. Mijn tijden waren niet verkeerd en de motor was constant. Maar waarom konden we dan het echte probleem niet vinden? Voor de zoveelste keer ging alles uit elkaar en vervolgens weer in elkaar. Alles leek goed. Na nog een keer proefdraaien gaf de motor beweging wanneer we wat aan de kabels rommelde. Een tie-wrap deed wonderen
en hield ons dit weekend overeind.
Dus ook zaterdag. In de eerste kwalificatie hadden we tijd nodig om opnieuw de carburateur goed af te stellen. Hierdoor heb ik ook mijn derde training alleen mijn ronden gemaakt wat nog boven verwachting ging. Ik voelde me goed op de baan en wist waar ik mijn tijd liet liggen. Ik had dus alle vertrouwen voor de tweede kwalificatie. Ik zat tegen de 1.37 aan en wilde die eruit knallen. Het was mooi weer, windstil dus ideaal raceweer.