Lars Kooijman - kampioen Supercup600 2011

Dat weekend waren een hoop mensen uitgenodigd (vrienden, familie, sponsoren) om het seizoen gezamenlijk af te sluiten. Er was een pitbox gehuurd en alle bezoekers konden gezellig een drankje en hapje nemen. Daarnaast kon men zien hoe het er op zo’n dag aan toe gaat bij het team en wat er allemaal bij komt kijken.

Na alles te hebben klaargezet en de fans langzaam binnen stroomde, werd de motor klaargemaakt voor de eerste en enige kwalificatie training. Zoals gewoonlijk gingen we met gebruikte banden de baan op om in de korte training van 15 minuten voor een mooie start positie te zorgen. De motor was prima, alleen had ik even moeite om het tempo op te pakken. Ik zag op het pitbord P3 staan en vond dit een prima positie om in race 1 en 2 te starten. Uiteindelijk zakte ik terug naar P5. We hadden liever op de eerste start rij gestaan, maar met een goede start zou P5 een prima uitgangspositie zijn.

Voor iedere cuprace had ik altijd wel wat zenuwen, maar meer dan gezonde spanning was het niet. Dat was voor deze race iets anders, want na het binnen druppelen van steeds meer supporters, werd ik toch wat zenuwachtiger als normaal. Eenmaal op de motor en het vizier dicht is alles weg en het enige wat er dan nog in me omgaat is ‘gas geven’! Met het team hebben we het er vooraf regelmatig over gehad dat het enige wat we moesten doen was het ‘koppie’ er bij houden, er op blijven zitten en de race uitrijden. Bij een top 10 finish zou het kampioenschap namelijk al binnen zijn. Hier was ik het volkomen mee eens, maar eigenlijk ging er wat anders in me hoofd om.. Cupkampioen worden en niet op de hoogste trede staan had ik toch wel erg veel moeite mee. Dus al ja knikkend bij het teamoverleg vertrok ik op de motor. De team met de gedachten: Hij heeft het begrepen en rijd de race uit zonder zich al teveel te mengen in de strijd en haalt gewoon voldoende punten om het kampioenschap binnen te slepen. Bij mij ging er iets anders door mijn hoofd en dat was één ding: De race winnen en kampioen worden!!

Dan race één.. Na een goede start ging ik als tweede de eerste bocht door, achter de man die ook nog kans maakte op het kampioenschap, Bouke Norg. Na een aantal ronden er achter te hebben gezeten, wou ik er langs. Dit gebeurde op de helft van de race en vanaf toen heb ik aan kop gereden totdat de laatste ronde inging. Na wat fouten van mij in ronde acht en negen kwam Bouke dichterbij en kon hij mij passeren na start/finish toen er werd aangegeven dat er nog één ronde gereden moest worden. We reden schouder aan schouder af op de eerste bocht, waar ik iets later de rem pakte en Bouke achter me kon houden. Op dat moment wist ik dat het lastig voor hem zou zijn om mij nog te kunnen inhalen en dat bleek. Uitkomt GT keek ik achterom en wist ik het zeker,eerste plaats en Supercup600 kampioen 2011!! Wat er op dat moment door me heen ging, was geweldig! Iets waar ik veel voor heb moeten laten, ontzettend graag wilde, maar ook veel voor heb moeten doen, werd behaald! Daarnaast heeft ook het team altijd voor mij klaar gestaan tijdens de race  en trainingsweekenden.  Maar ook stonden zij tussen de races door de motor klaar te maken en het een en ander bespreken om iedere race goed voorbereid aan de start te staan, Geweldig! Daarnaast natuurlijk me ouders die mij altijd gesteund hebben. Een van de belangrijkste spelers heb ik nog niet genoemd, namelijk de sponsoren. Dit alles is niet mogelijk zonder mensen om je heen die het je gunnen. Gelukkig waren deze mensen er ook en die wil ik dan ook ontzettend bedanken.

Bij deze nog een speciaal bedankje aan: Bleeker Motoren Hoorn, Jeroen’s timmerbedrijf, Bayer, Van der Rol elektrotechniek, Koenis bv, Signalo, Avanti charter, Motorsportlifestyle, Dennis Vlaar zzp, Fysio therapie van der laan, Autoschade Zuiderkogge, C.Kuip carrosseriebouw, Putoline smeermiddelen, Mobu tuning Enkhuizen, My Projects, Arien Out meetdiensten, Club van 100, Club van 50, Bering, Lazer en Sidi.