Zondag mocht ik de race starten van de 24e plek, helaas helemaal aan de binnenkant van de baan. Het plan was om een goede start te maken, wat plekken te pakken in de eerste paar bochten en vervolgens mee te rijden in de groep die 1:46 reed.

Dit begon goed, ik kon voor de eerste bocht naar de buitenkant van de baan komen en haalde een aantal jongens in door hogere snelheid te houden. Halverwege de ronde kwam ik even vast achter een langzamere rijder, waardoor ik alweer een gat dicht te rijden had naar de rest.

Hier kreeg ik helaas de kans niet voor, want voor (een van) de snelste bocht(en) op het circuit, Ramshoek, kwam mijn motor tussen de versnellingen. Ik had dit nog nooit gehad op de R6, en er komt nogal een naar geluid van het blok als het wel gebeurd. Voor ik door had dat ‘ie ‘slechts’ tussen versnellingen zat reed ik al in de grindbak..

Na mijn uitstapje reed ik laatste met enorme achterstand. Het is me uiteindelijk wel gelukt om terug te rijden naar m’n startpositie, maar helaas niet met de rondetijd die ik wou rijden gezien ik weer terugschoot in mijn oude rijstijl.

Het heeft even geduurd, maar ik kijk inmiddels toch wel met positief gevoel terug op het weekend. Ik weet nu eindelijk waarom ik tot zover niet aan m’n rondetijden kwam, en zit nu weer op het niveau van eind vorig jaar – maar dan met standaard vering en motorblok. Tijd voor wat progressie!