Roy Pouw als vanouds bij Race of the Champions

Vooraf werd er door het team stiekem gedacht aan een verrassend optreden van hun coureur, mede gezien de positieve resultaten in de voorgaande IDM wedstrijd. De moraal en het zelfvertrouwen die Pouw daar getankt had bleken een goede brandstof voor de Race Of the Champions op het Asser TT circuit. Voor het eerst in zijn 125 cc carrière mocht hij vertrekken vanaf de eerste startrij. Tijdens de kwalificatietrainingen werd er een perfect afgestelde Aprilia voor Pouw neergezet, wat resulteerde in een vierde tijd. Opnieuw werd zijn snelste seizoensronde scherper gesteld en straalde hij van oor tot oor. Na het diepe dal is het plezier zichtbaar terug en oogt zijn blik aanvallend en agressief.

Zo was ook zijn start bij de race op zondag. Met een bliksemstart was hij iedereen te snel af en ging als kopman de eerste bocht in. Deze positie kon Pouw niet handhaven, daar regerend kampioen Michael van der Mark en Marvin Fritz (D) dit jaar voor iedereen een maatje te groot zijn. Achter deze twee koplopers ontspon zich een ongelooflijk spannend gevecht om de derde plaats. Pouw en de ervaren Ernst Dubbink streden op het scherpst van de snede. Geen doorkomst was gelijk, dan weer Pouw als derde en dan weer Dubbink. Voor het publiek en motorsportliefhebbers was de strijd aan de kop en daarachter het gevecht tussen Pouw een Dubbink een waar spektakel.

Ondanks de minder goede weersomstandigheden, dook Pouw tijdens de race onder de magische 1.50 grens. Met een rondetijd van 1.49.878 was hij maar liefst vijf seconden sneller dan tijdens de kwalificaties van de afgelopen Dutch TT. De spanning binnen het team was om te snijden toen de laatste ronde zijn intrede deed. Het zal toch niet, wat is dit mooi man, ik kijk even niet meer, zo maar enkele kreten die werden gegeven tijdens de twaalf ronden durende race. Op een vierde plaats liggend loerde Pouw als een sluwe vos op zijn kans om die laatste podiumplaats te verzilveren. In zijn poging om Dubbink voorbij te steken ging het bijna over het randje en restte Pouw niets anders dan eieren voor zijn geld te kiezen toen hij, wiel aan wiel, volledig naar de buitenzijde van de baan werd gedrongen. Even moest er voor het naast de baan gelegen deel asfalt en gras gekozen worden, daarmee was de aansluiting verloren en finisht hij uiteindelijk op een fantastische vierde positie.

Bij terugkomst in de pits kwam de stoom nog van zijn hoofd, want als ... dan... . Prachtig om de coureur die zoveel heeft meegemaakt weer zo strijdvaardig te zien. Want ondanks zijn net gemiste podium had hij veel plezier beleefd aan zijn optreden en kon hij weer spelen met de Aprilia. Met respect kreeg hij van velen de felicitaties voor deze prestatie en voor zijn karakter en wil om terug te komen op dit niveau. Of zoals hij het zelf zegt; “Roy is back!”