van der Mark in gevecht!

Tijdens de AirAsia British Grand Prix wist Rotterdammer Michael van der Mark op zijn Lambretta na een fel gevecht om de 20e plaats een 22e plaats te pakken.

Aan de einduitslag is het maar moeilijk te zien, een 22ste plek. Deze plaats geeft geen waarde aan de strijd waar Michael vandaag mee bezig was, eindelijk had hij de kans om te vechten. Het is verdorie ook al lang geleden dat hij die kans had en het was prachtig om te zien. Er zit in een gat in de pitmuur van het aanmoedigen en hem de strijd inschreeuwen, maar het was het waard. Alsof ik zelf op de motor zat, zoveel agressie kwam er in mij op, ik wilde met hem meestrijden om die hogere plaatsen in de uitslag te veroveren. Ik had wat graag bij hem achterop gezeten en iedereen die voor hem reed opzij willen zetten. Michael zelf weet eindelijk weer wat racen is. Zeg nou zelf, achter iemand aanrijden is in het begin leuk maar uiteindelijk wil je gevochten hebben, de adrenaline moet door het lichaam gieren als je van de motor afstapt, de stoom moet van het pak komen na de strijd. 

En zo was de situatie vandaag, hij is 22ste geworden maar hij heeft er voor gevochten. Michael had ook 20ste kunnen worden en daarmee op de eerste pagina kunnen staan, zoals gezegd hem ik hem er naar toe geschreeuwd en hij was er ook, de laatste ronde ging hij in met een 20ste plek, Michael stond op de eerste pagina en zijn persoonlijke monteurs werden gek van vreugde. De spanning was ondraaglijk, stond hij bij de finishvlag nog steeds 20ste??? Helaas…. 2 plaatsen lager, “ah, neeee” toch wel… Wat bleek, Michael had bijna een highsider in de laatste sector maar hij kon de Lambretta nog op de baan houden, Kornfeil en Savadori profiteerde van de situatie en vanuit de slipstream konden ze Michael weer voorbij schieten. Zonde, maar het gevecht voorafgaand was zo mooi om te zien, stapje voor stapje komt Michael in het ritme, zijn monteurs en wijzelf genieten van de progressie. Elke rijsessie gaat er gewoon een seconde af, ook in de race vandaag weer, het vertrouwen, het gevoel, alles komt weer terug.

Goed, in de einduitslag staat over 5 jaar nog steeds 22ste en dan heeft niemand dit verslag erbij, dat is de realiteit, maar het feit blijft dat er een stijgende lijn in de ontwikkeling is en dat is goed om te zien. Die potten breken komt vanzelf wel, voldoende topsnelheid, een beetje power van onderen en de juiste agressie geven hoop voor de toekomst.  Aanstaande woensdag komen we aan in Assen, we zijn benieuwd??

TEAMBERICHTEN