Wiseco rijder Mike Velthuijzen domineert race of Champions
Het gehele EK supermono circus verplaatste zich voor de laatste maal dit jaar naar het circuit van Assen, voor u bekend als de Drentse heide waar de laatste race voor het EK supermono verreden zou worden, wel geheten: the race of the Champions.
Mike Velthuijzen
Maar liefst 45 rijders verschenen er aan de start en daarmee is maar weer opnieuw bewezen dat de supermono de meest druk bezette en de meest groeiende klasse van dit jaar is.
Grote kanshebbers voor de overwinning waren natuurlijk, van Dijk, Kehrmann en Frauenschuh. Niet te vergeten hoopte ik ook zelf nog een podium treetje te beklimmen, maar zoals vele van jullie weten is Assen niet mijn geluks circuit.
Om niet te vergeten kon de altijd gul glimlachende Amsterdammer Lex van Dijk Europees kampioen worden. In het verleden miste hij het kampioenschap maar liefst 3 keer, doordat hij in de laatste race uitviel door mechanische pech. Kortom het is en was ome Lex van harte gegund.
De eerste kwalificatie kon ik eigenlijk vrij rap tempo creëren en pakte met een snelle ronde de pole position.
De zeer strak sturende Duitser Kehrmann nam de 2e positie in beslag en op de 3e plaats stond drievoudig europees kampioen Mark Lawes uit Engeland. Lawes heeft dit jaar een seizoen met veel tegenslagen en heeft besloten volgend jaar definitief te gaan stoppen met racen. Niet te vergeten was de laatste plaats op de eerste startrij voor van Dijk.
Na enig afstelling te hebben veranderd met daarbij een andere afstelling van de slipperclutch die speciaal ontwikkeld is door MVS Race Engineering, JQP engineering en Prox Racing Parts uit het zo Hollandse Nieuw Vennep konden we aan de 2e kwalificatietraining beginnen. Direct had ik vrij baan zodat ik zeer gemakkelijk tempo kon maken. Al snel kwam ik aan me kwalificatie tijd van Q1 waar er al ruimschoots onder de 1.50 werd gereden. Dat gaf mij het teken dat ik in de buurt moest komen van het oude mono baanrecord die ik begin dit jaar had gereden. Nadat de Duitser Kehrmann een poging waagde om even de pole over te nemen met daarbij een nieuw baanrecord van 1.49.2 was het toch nu echt de beurt aan mij. Alles klopte deze ronde, de afstelling van de fiets, de banden en het vele motorvermogen van het nieuwe type blok. Bij het passeren van de start finish lijn kon ik mezelf de nieuwe mono baanrecord houder noemen met de daarbij behorende pole position met een tijd van 1.48.2
Buitenstaanders vonden het dan ook onbegrijpelijk dat de top van het supermonoveld zich ruimschoots konden kwalificeren voor zowel de superbike als mede de supersport 600 en daarbij kwam dat de mono`s vrijwel sneller waren als de 250cc klasse die overigens een nieuwe herintrede maakte op internationaal gebied. Deze herintrede van de 250cc werd gerealiseerd door oud 250cc coureur en monteur Willy Pomper die volgend jaar gaat proberen de kwartliters weer op de internationale startlijsten te zetten. Helaas kon ik zelf niet starten in de 250cc op de geprepareerde van Rooien TSR Honda wegens een te krap tijdschema dit weekend.