Na een goede start van Vos konden de drie coureurs in het begin van de wedstrijd de absolute wereldtop van het WK Endurance goed volgen. Een paar uur later werd de afstand naar het podium iets groter al bleef het verschil minder dan een ronde. Met nog een uur te gaan nam Vos het laatste deel van de acht uurs voor zijn rekening. En hoe! Al snel had de Ossenaar het op de vierde plaats liggende Bolliger Team Switzerland te pakken. Het gat naar Folch Endurance, die op dat moment nog de derde plaats in handen had, leek te groot. Maar dat was gerekend buiten de wilskracht en snelheid van de vijfvoudig Nederlands kampioen.
 
Vos reed in de nacht continu laag in de 2.04 (!) en wist zo steeds dichterbij Folch Endurance te komen. Soms was de Ossenaar maar liefst vier tot vijf seconden sneller. Met een ongekende één na laatste ronde kwam Vos net op tijd door om nog een extra omloop te mogen rijden. Als hij 0.4 seconde later over de finish gekomen was, had de race erop gezet voor RMT. Wat daarna volgde is zelden vertoond in het WK Endurance. Vos wist Folch Endurance te passeren maar werd even later via een uiterst gewaagde manoeuvre weer ingehaald waarbij een aanrijding niet te voorkomen was. Folch Endurance kwam ten val, Vos kon via de grindbak weer terug op de baan komen. Door deze schermutselingen zat Bolliger echter vlak achter de Ossenaar waardoor Vos met vuile banden nog een halve ronde moest pushen. Na acht uur racen was het verschil miniem maar daar was niemand bij het RMT #21 Racing Team meer mee bezig. Het eerste WK-podium voor Thomas Roth en zijn mannen was binnen!