Superbikes Supersport EK Superstock 600cc FIM Superstock 1000cc European Junior Cup

Het kampioensseizoen van Jed Metcher

Na een verrassende winst in zijn debuutrace in het EK Superstock 600 was Jed Metcher het afgelopen seizoen vanaf het begin een van de titelkandidaten en in Portimão lukte het de in Nederland woonachtige Australiër om de titel naar zich toe te trekken.

Jed Metcher (donnyfoto.com)

Na goede ervaringen met Gareth Jones haalde Rob Vennegoor in 2010 ook Jed Metcher naar Nederland. De Australiër zou voor het RT Motorsports team op een Honda gaan deelnemen in het IDM en daarnaast enkele races in het ONK rijden.

Na afloop van een toch wat teleurstellende IDM seizoen kreeg Metcher de kans om voor het MtM team de laatste race van het EK Superstock 600 in Magny-Cours te rijden. Metcher wist tot ieders verrassing op de voor hem nieuwe Yamaha de race te winnen en werd daarna ingelijfd bij het Belgische team dat een verbintenis was aangegaan met RT Motorsports.

Zijn eerste volledige seizoen in de schaduw van het WK Superbike begon met de pole positie op Assen met daarna een derde plaats in de race achter winnaar Michael van der Mark en Romain Lanusse.

Van der Mark en Lanusse zouden een groot deel van het seizoen concurrent blijven van Metcher en later zou ook Josh Day zich nog gaan mengen in de strijd voor de titel. Metcher had pech in Monza en Brno, pakte de winst in Brno en stond verder in alle overige races, op die in Portimão na, op het podium om uiteindelijk met 12 punten voorsprong op Day kampioen te worden.

“Magny-Cours vorig jaar was echt een verrassing, het was een voor mij nieuw team en een nieuwe motor nadat ik in het IDM met de Honda had gereden. Rob had het me aangeraden en het pakte zeer goed uit met mijn eerste overwinning in deze klasse, het was zeg maar mijn doorbraak,” begint Metcher. “Dan dit jaar. De motor was goed met de tests en het seizoen begon met een pole in Assen maar ik moest na de winter toch weer even leren racen met een 600 waardoor de overwinning er ondanks een goede start niet in zat maar die derde plaats was ook niet verkeerd.”

“Toen kwam Monza. Het was mijn eerste keer en het was nog best een moeilijk circuit en toen ging het in de race in de eerste ronde ook nog eens fout toen ik over een oliespoortje onderuit ging met als resultaat een DNF. Ook Misano bleek een moeilijk circuit te zijn, de trainingen leverden me een start vanaf de tweede startrij op maar ik wist dat er meer mogelijk was en toen ging het ook nog eens regenen. Ik had een goede start, wist me goed staande te houden en was na afloop blij met mijn tweede plaats.”

“Over Aragon kan ik kort zijn. Het circuit paste goed bij me en dat leverde me de poel, het ronderecord en de overwinning op. Het was helaas mijn enige overwinning dit jaar maar daar zal ik als kampioen nu niet over klagen. Brno was een circuit waar we moesten kunnen winnen maar ik ging hard onderuit in de kwalificatie, voor de race wisten we dat we een goede pace hadden maar al vroeg in de race kreeg ik mechanische problemen en kreeg ik een tweede DNF achter mijn naam en dat was stevig balen.”

“Silverstone was voor mijn gevoel net even te groot en daardoor moeilijk om in je kop te krijgen. Na de trainingen mocht ik vanaf de tweede startrij vertrekken maar ik ha een goede race pace en kon voor de overwinning vechten maar greep er net naast. Daarna kwam de Nurburgring. Ik ken de een groot gedeelte van het circuit al van het IDM en dat ging dan ook goed met de Yamaha maar het lukte net niet om de pole te pakken. In de race vocht ik met Michael en mijn teamgenoot Gauthier waarbij ik achter Michael nog tweede wist te worden.”

“Het circuit van Imola moest ik nog leren kennen maar dat klikte wel goed en pakte met een nieuw record de pole. De race was wat moeilijker, er was veel druk van de Italiaanse wildcards maar wist ze toch voor te blijven en de derde plaats te pakken. Daarna was et de beurt aan Magny-Cours, het circuit waar het vorig jaar zo goed op ging. Ik had er vooraf dan ook veel vertrouwen in,we vonden ook snel een goede afstelling maar daarna was er weinig vooruitgang waardoor ik na een klein foutje van de tweede startrij moest beginnen. In de race moest ik Josh (Day) verslaan om mijn kansen op de titel zo groot mogelijk te houden en dat lukte. Het was een spannend en mooi gevecht met Josh. Ik heb veel respect voor hem en heb ook veel geleerd in die race waar ik vlak voor hem als tweede over de streep kwam.”

“En toen kwam Portimão, om kampioen te worden moest ik minstens in de top tien zien te komen. We hadden er vooraf kort getest maar het was toch een moeilijk weekend, misschien wel door de zenuwen, feit was dat het niet echt lekker ging en een kleine onschuldige crash hielp daar niet bij. Uiteindelijk hadden we voor de race zelfs nog de afstelling aardig veranderd wat zonder een warm-up best een risico was. Het ging uiteindelijk allemaal goed, ik had een goede start maar moest daarna hard pushen om Michael en Josh bij te houden. Ik besloot op een gegeven moment geen risico meer te nemen en op veilig te spelen. Dat was nog best lastig want hoe ‘langzamer’ je gaat hoe moeilijker het soms kan worden maar het lukte om achter van der Michael, Josh en Tomas vierde te worden en zo het kampioenschap binnen te halen.”

“Ik wil hierbij natuurlijk Ludo Van der Veken en Swen Jenik van MtM bedanken, verder natuurlijk mijn monteur Roberto Lukken Codes en Rob Vennegoor, zonder hem was ik niet zo ver gekomen. Verder gaat mijn dank uit naar iedereen die me dit seizoen gesteund heeft. Ik hoop volgend jaar naar het WK Supersport te kunnen maar het zal moeilijk worden om het financiële plaatje rond te krijgen, ik ga er in ieder geval mijn best voor doen.”

Komend weekend wordt het kampioenschap van Metcher gevierd in zijn woonplaats Tubbergen, kijk hier voor meer informatie en kilik op de foto voor meer foto's.