Klapper tijdens races in Raalte Afgelopen weekend gingen we weer naar het stratencircuit van Raalte. Dit weekend, waarin we op zondag zelfs twee races zouden rijden, is het laatste race weekend voor de erg lange zomerstop. Zaterdag ochtend was er eerst een mooie korte vrije training. Hoewel de baan niet volledig droog was, besloten we op droogweer banden te vertrekken. Een goede keus bleek al na ŽŽn rondje, maar dan mocht je nergens naast het ideale droge spoor komen. Wat het allemaal best wel spannend maakte. Toch kon ik lekker rijden en bleek de afstelling al erg goed.

Gezien het erg wisselvallige weer stonden we tot nog geen tien minuten voor het begin van de eerste tijdtraining zonder wielen en werd erg laat pas de definitieve bandenkeus gemaakt. Net voor we de baan op mochten viel achter op het circuit nog redelijk wat regen. Met ingang van de tweede bocht tot bijna halverwege het circuit was de baan behoorlijk nat. Dit zorgde een aantal ronden voor zeer spannende momenten, gelukkig werd het wel snel droog. De rondetijden veranderden dan ook net zo snel als de klasseringen. Nog ongeveer een minuut voor het einde van de training stond ik zelfs nog tweede. Maar vele anderen wisten ook hun tijden te verbeteren en zo zakte ik in de laatste minuut naar een zesde plaats. En daar was ik zeker niet ontevreden mee.

Een kwartiertje voor de tweede training kwam de regen met bakken uit de lucht vallen en zo stond dus gelijk vast dat ik beide wedstrijden vanaf de zesde positie zou mogen vertrekken. En dat was me eerder nog nooit gelukt, dus mijn eerste persoonlijke record was al binnen. Uiteraard werd er wel met regenbanden de baan opgegaan om daarmee meer ervaring op te doen. Al snel raakte ik in gevecht met Arie Vos, en samen ploegden we door het rijders veld. Ik dacht dat we al echt hard gingen, totdat ik met toeval op Barry Venemans pitbord keek, bleek hij nog drie seconden harder te gaan dan wijÉ.(slik!) Wat hij kan, kan ik ook, dus heb ik nog wat extra gas gegeven. En zo reed ik dan de 3e tijd achter Barry en Arie. En nog eens 2 seconden vrij van de nummer 4.
Õs Avonds toen we de motoren weer klaar aan het maken waren, kwamen we ŽŽn achterband tekort. Omdat we beide races met een nieuwe achterband wilden starten. Gelukkig waren ze bij het team van Suzuki zo goedwillig om ons een band te lenen.

Zondag ochtend was er nog een warm-up. Op een volledig droge baan reed ik zelfs al 1,2 seconden sneller dan de trainingen van de dag ervoor. Na de warm-up moesten we haast maken, want precies een uur later was alweer de start van de eerste race.

De start van de eerste race verliep niet geweldig en ik kwam als negende de eerste bocht uit. Maar een bocht later pakte ik de 8e plaats achter Harry van Beek, waarmee ik ronden lang in gevecht bleef. Samen gingen we Rene Winkel voorbij, welke veel tijd verloor door een technisch probleempje met zijn Honda. Vervolgens zaten we samen achter Michel van Kleef aan. Maar deze kon langzaam weg komen toen onze rondetijden iets verslapten. Ik had inmiddels mijn tactiek voor de laatste ronde al bedacht, want het laatste gedeelte van het circuit was ik een stuk sneller dan Harry, maar in de korte haakse bochten won hij het weer. Maar zeer onverwacht kon ik twee ronden voor het einde al langs Harry en besloot er toch maar voor te blijven. Deze twee laatste ronden werden dan ook gelijk mijn snelste rondes en ik liep zelfs nog op Michel in. Voor ik over start-finish was durfde ik niet om te kijken, ik wilde niet weten hoe dicht Harry achter me zou zitten, ik moest er gewoon 100% voor gaan. En zo finishte ik mooi als 6e. Bleek zelfs nog een gaatje geslagen te hebben op Harry. Een erg mooi resultaat, maar weinig tijd om dit te vieren, want alles moest snel weer klaar gemaakt worden voor de tweede race later die middag. Snel alles schoongemaakt, nagekeken en een nieuwe achterband, voor gebruikten we gewoon weer dezelfde band,die de eerste race makkelijk overleefd had.

De start van de tweede race verliep wel een stuk beter en met ingaan van de eerste bocht ging het nog mis. Arie Vos bleef hangen achter Jeroen Turkstra en viel, Jeroen en Harry mee de berm in en konden met achterstand hun race hervatten. Hoewel ik behoorlijk dicht op de crash zat, kon ik er toch nog veilig langs. En mede hierdoor lag ik dus gelijk al 4e. In gevecht met drie man om de derde positie lag ik een aantal ronden 4e totdat Rene Winkel zich verremde en ik samen met Michel er langs kon. Ik lag zo een aantal honderden meters derde totdat Michel mij er weer uitremde. Een aantal ronden reden we in deze posities verder totdat Michel van Kleef met aanremmen van ŽŽn van de chicanes zijn achterwiel blokkeerde en al vliegend over een ÔÕbroodjeÕÕ de berm in verdween.Gelukkig wist ik er heel langs te komen. En lag ik dus weer op de 3e plaats. Met een op zijn thuisbaan rijdende en dus erg gemotiveerde Rene Winkel achter me aan. Rondenlang reden we zo rond en de wedstrijd leek nooit tot een einde te komen. Tot aan de laatste ronde had ik zijn voorwiel nog niet ŽŽn keer langs zien komen. En op het meest spannende moment, namelijk het ingaan van de laatste bocht had ik hem nog steeds niet gezien. Mijn eerste ONK podium werd een feitÉ dat pakken ze me mooi niet meer af!
En niet voor mij iets nieuws, maar ook gelijk het eerste podium van een Yamaha rijder dit seizoen.
En toen natuurlijk naar het podium. Waar ik naast niemand minder dan Barry Veneman en Jan Hanson mocht plaatsnemen. Toen ik de nep champagne in handen kreeg hadden ze mij al beide te pakken voor ik mijn fles open had, en ik zat dan ook helemaal onder.
(Daarom heb ik al besloten thuis te oefenen voor eventuele volgende keer.)

Op de volgende race, tijdens de Rizla Racing Days, moeten we jammer genoeg weer 6 weekenden wachten, maar dat is goed om alles goed op te rit te zetten voor de rest van het seizoen. En daarom wil ook via deze weg iedereen bedanken die afgelopen week extra steun hebben gegeven en het zo mogelijk hebben gemaakt om aan deze race en het verdere seizoen deel te kunnen nemen.