De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. Deze editie gaat over de WorldSBK-openingsronde op Phillip Island en de aankondiging dat de MotoGP gaat rijden op een stratencircuit in Adelaide.
Phillip Island was afgelopen week het belangrijkste motorsportonderwerp. Voornamelijk doordat bekend werd dat dit iconische circuit vanaf 2027 van de Grand Prix-kalender zal verdwijnen. Qua lay-out en locatie is het voor mij – net als voor vele anderen – het mooiste circuit ter wereld. Het nieuws over het verdwijnen van de Grand Prix op Phillip Island was inmiddels geen grote verrassing meer, maar het bleef toch een enorme domper toen het definitief werd bevestigd.
Een aantal dagen later stond de WorldSBK-openingsronde op datzelfde Phillip Island gepland. Traditiegetrouw de eerste WK-race van het seizoen. De spectaculaire races aldaar zijn voor mij jaarlijks een echte opwarmer voor de rest van het seizoen. Normaal gesproken kent mijn motorsportenthousiasme geen grenzen na dit eerste raceweekend. Nu is dat anders. De WorldSBK-openingsronde was saai. Zorgwekkend saai zelfs. Phillip Island stelde teleur zoals het circuit dat nog nooit eerder gedaan heeft. Het leek wel of het circuit wilde zeggen: als jullie niet meer willen komen met de MotoGP, dan bekijk het ook maar.
Voor degenen die al drie jaar lang mijn Finishpraat-verhalen lezen, zal mij ongetwijfeld bestempelen als een enthousiaste racefan. Over afgelopen weekend ben ik niet enthousiast. Ik maak mij zorgen over de WorldSBK. Het bestaansrecht van de WorldSBK is dat zij onderscheidend zijn ten opzichte van de MotoGP. Dat het qua grootte van de sport nooit hetzelfde zou worden, is duidelijk, dus moet de WorldSBK spannend en sensationeel zijn. Denk aan de gevechten van de afgelopen jaren tussen Toprak Razgatlioglu, Jonathan Rea en Álvaro Bautista. Die waren geniaal! Ook de duels tussen Razgatlioglu en Nicolò Bulega waren de afgelopen tweev seizoenen vaak prachtig. Na het wegvallen van Razgatlioglu blijft Bulega alleen over. Dat was ook te zien op Phillip Island, waar hij drie keer ver wegreed. Toen de baan kleddernat was in de tweede race dacht ik even dat het mogelijk spannend zou worden, maar ook toen reed Bulega een straatlengte weg. Daar kan Bulega natuurlijk niets aan doen; hij is simpelweg de beste rijder op de beste motor. Maar voor de spanning is het jammer. Had Ducati hem maar overgehaald naar de MotoGP, heb ik afgelopen weekend vaak gedacht.
De MotoGP kan en mag af en toe saai zijn, zonder enorm aan populariteit te verliezen. Simpelweg omdat de MotoGP de MotoGP is. Net als de Formule 1 de Formule 1 is. De WorldSBK kan niet saai zijn, want dan blijft er heel weinig over. Dat ook de eerste World Supersport-race op een droge baan niet spectaculair was, helpt niet mee. Een houvast is dat de verhoudingen op Phillip Island – vanwege de lay-out en baancondities – vaak anders zijn dan op andere circuits. Hopelijk is dat nu ook zo, want de dominantie van de Ducati-rijders was wel heel erg groot. Bimota en Kawasaki deden het ook goed. BMW, Honda en Yamaha vielen tegen. Hopelijk verandert er wat tijdens de volgende ronde in Portimão, anders kijk ik ook wat angstig naar de WorldSBK in Assen. Wanneer de races saai zijn, er geen grote persoonlijkheden zijn in de WorldSBK, er geen Nederlanders actief zijn in de WorldSBK en WorldSSP én er kans is op matig weer half april, dan kan deze editie duidelijk minder worden dan voorgaande jaren. Hopelijk kunnen de drie Nederlandse kanshebbers – Jeffrey Buis, Loris Veneman en Kas Beekmans – in de nieuwe World Sportbike redding brengen, net als – hopelijk – goed weer, wat voor extra publiek zal zorgen. Want van het pure spektakel in de WorldSBK moeten we het op dit moment helaas niet hebben.
Maar goed, komend jaar gaan we nog één keer naar Phillip Island voor de MotoGP. Daarna moet dit geweldige circuit plaatsmaken voor een stratencircuit in het stadscentrum van Adelaide. Een stratencircuit in de MotoGP; wie had ooit gedacht dat dit nog zou gebeuren? Wanneer je aan stratencircuits in een stadscentrum denkt, dan denk je al snel aan Macau, waar nog ouderwets langs de vangrail wordt geracet. Of natuurlijk het bekendste stratencircuit ter wereld op het Isle of Man, waar vroeger ook ‘gewoon’ nog de Grand Prix werd georganiseerd. Of de Varsselring in Hengelo GLD. Of denk aan het stratencircuit (inclusief spoorwegovergang) van Imatra in Finland, waar Wil Hartog (2x) en Boet van Dulmen (1x) vroeger wonnen in de 500cc.
Het stratencircuit van Adelaide zal zonder enige twijfel anders zijn dan de eerder genoemde circuits. Veiligheid staat voorop, werd er door de organisatie vermeld. Alleen moet je dan natuurlijk niet in een stadscentrum gaan racen. Dus entertainment staat voorop, dat is duidelijk. Ik ben heel benieuwd hoe dit er in de praktijk uit gaat zien. Dat Marc Márquez en Pecco Bagnaia kort langs de vangrails gaan racen zoals in Macau, gaat niet gebeuren – dat laat deze generatie MotoGP-rijders nooit toe. Het zal dus een enorme klus zijn om dit stratencircuit in een stadscentrum enigszins veilig te maken. Want in het verleden zijn bekende permanente circuits al van de kalender verdwenen of uit beeld geraakt omdat ze niet veilig genoeg zouden zijn. Denk maar aan Spa-Francorchamps of Suzuka. Hoe kan een stratencircuit in Adelaide dan wél veilig genoeg zijn? Ik ben heel benieuwd en laat mij graag verrassen!
Tot volgende week,
Asse Klein
Volg Racesport.nl via WhatsApp
