Column | Collin Veijer: “Soms leer je het meest van momenten waarop het fout gaat. Austin was er zo één”

Collin Veijer is gedurende het 2026 seizoen één van de vier vaste columnisten die zijn ervaringen en belevenissen met de Racesport.nl bezoekers zal delen. In zijn tweede column van het seizoen blikt de 21-jarige Red Bull KTM Ajo Moto2 coureur kort terug op de eerste Grand Prix weekenden van het seizoen, zijn misstap op Circuit of the Americas in Austin en neemt hij ons mee in zijn voorbereiding op het eerste Europese Grand Prix weekend welke in het weekend van 24 t/m 26 april wordt verreden in het Zuid-Spaanse Jerez de la Frontera.

Drie races onderweg in mijn tweede Moto2-seizoen met Red Bull KTM Ajo en als ik eerlijk ben: het is fiftyfifty. Thailand was goed. P5, degelijk weekend. Natuurlijk zie je altijd punten waar het beter kan, maar dat was een resultaat waarop we konden bouwen. In Brazilië was ik minder blij met hoe het ging, maar daar hebben we wel de punten gepakt die we moesten pakken. En dat is uiteindelijk ook belangrijk in een kampioenschap. Dan Amerika. Dat weekend voelde eigenlijk goed. Mijn snelheid was er, de starts waren sterk, maar de race… die was gewoon niet goed.

Te veel willen

Die tweede crash op zondag in Austin was niet nodig, daar heb ik het zelf gewoon weggegooid. Na de rode vlag probeerde ik het gat in één keer dicht te rijden. Dat was niet realistisch en ook niet nodig. Ik reed op P9 of P10 en had daar gewoon moeten blijven. Zeker omdat de leider in het kampioenschap buiten de punten reed. Dat zijn momenten waarop je slim moet zijn. In plaats daarvan wilde ik te veel. Ik maakte het mezelf te druk in mijn hoofd en dat kostte me uiteindelijk alles. Een race afmaken en slim rijden hoort er net zo goed bij. En daar heb ik het laten liggen. Daar was ik niet tevreden mee. Sterker nog: dat vond ik onacceptabel van mezelf.

Basissnelheid in de top tien

Als ik naar het geheel kijk, zit er wel een duidelijke lijn in. Mijn basissnelheid is beter, we zijn constanter en zitten nu in de meeste sessies rond de top tien. Dat is een stap vooruit. De starts in Amerika waren bijvoorbeeld echt goed, dat is iets waar we aan gewerkt hebben en dat zie je terug. Van buitenaf verwachten mensen misschien meteen top drie resultaten. Dat snap ik ook wel. Maar voor mezelf kijk ik naar de progressie en daar ben ik, zoals gezegd, deels tevreden over. Tegelijkertijd weet ik dat het beter moet en beter kan. En daar werken we elke dag aan.

Bouwen richting Jerez

Het is jammer dat we niet naar Qatar gaan. Dat is een circuit dat ik leuk vind, zeker met die avondraces. Maar het is wat het is. Aan de andere kant geeft het ons een paar weken extra richting Jerez. En die tijd gebruik ik maximaal. Ik zit bijna elke dag op de motor, combineer dat met fietsen en ’s avonds veel uren in de simulator. Er gebeurt veel, maar dat is precies wat ik nodig heb. Voor Jerez heb ik één duidelijke aanpak: geen verwachtingen. Gewoon met een leeg hoofd beginnen. Resetten na Amerika en vrijdag vanaf FP1 weer opbouwen, zoals ik dat altijd heb gedaan. Stap voor stap werken, mijn eigen ding doen en gedurende het weekend progressie blijven boeken. Dat is hoe ik het beste presteer. Niet te veel vooruitkijken, maar focussen op wat er op dat moment nodig is.

Soms leer je het meest van momenten waarop het fout gaat. Austin was er zo één. Nu is het aan mij om dat om te zetten in iets positiefs. Op naar Jerez.

Tot over vier weken,
Collin Veijer.

Eerdere columns in 2026

5. Column | Loris Veneman: “Een nieuwe klasse en meteen prijs”
4. Column | Barry Baltus: “Het gevoel is er, nu het resultaat nog”
3. Column | Jeffrey Buis: “Nieuwe klasse, nieuwe motor, maar hetzelfde doel”
2. Column | Collin Veijer: “Een top vijf is goed… maar ik wil winnen”
1. Column | Loris Veneman: Wennen aan iets nieuws, maar het gevoel is goed