De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. Deze editie gaat over de bewogen en tegelijkertijd interessante eerste Grand Prix van 2026 in Thailand.
Vorige week meldde ik nog in Finishpraat over de saaie openingsronde van het WorldSBK-seizoen in Australië. De eerste Grand Prix in Thailand maakte deze teleurstelling echter meer dan goed. Goh, wat gebeurde er veel en wat waren er verrassingen. De racedag begon natuurlijk al met 0,003 seconde verschil op de finish van de Moto3-race tussen winnaar David Almansa en Maximo Quiles, een evenaring van het kleinste verschil ooit in de Grand Prix.
En dan de MotoGP. Het werd eind vorig jaar en in het voorseizoen wel duidelijk dat Aprilia er goed voorstond, maar zó goed had niemand verwacht. De Ducati’s – die de laatste jaren zo domineerden – kwamen er eigenlijk niet meer aan te pas. Alleen Marc Márquez kon zich op basis van zijn talent nog mengen met de top. Iedere Aprilia die finishte in de Sprint en de race eindigde in de top-vijf, ongekend! Toch staat er geen Aprilia-rijder bovenaan in het WK-klassement. Bezzecchi was duidelijk de sterkste in Thailand, maar door zijn crash in de Sprint kon Pedro Acosta verrassend genoeg de meeste WK-punten behalen en staat er voor het eerst ooit een KTM-rijder aan de leiding in het wereldkampioenschap. Ook Raul Fernandez vond ik zeer indrukwekkend, al liet hij eind vorig jaar al zien een flinke stap te hebben gemaakt. Dat Fernandez talent heeft, was wel duidelijk in zijn enige Moto2-seizoen, waarin hij als rookie acht keer wist te winnen. In de MotoGP komt het er nu ook uit. Ook respect voor Jorge Martin, om na zoveel blessureleed terug te komen met twee top-vijfklasseringen.
Maar bij Ducati zullen de alarmbellen wel zijn afgegaan. Het is veelzeggend dat de reeks van 88 opeenvolgende MotoGP-races waarin Ducati het podium haalde, ten einde is gekomen. Sterker nog, zondag eindigde geen enkele Ducati in de top vijf. Behalve Marc Márquez konden de overige Ducati-rijders geen vuist maken in Thailand. Alex Márquez domineerde een jaar eerder nog met zijn oudere broer, maar maakte nu weer fouten, zoals we die vóór zijn sterke seizoen 2025 wel vaker van hem zagen. Ook dacht iedereen dat de winter Pecco Bagnaia goed zou hebben gedaan, maar de eerste Grand Prix viel zwaar tegen. De tweevoudig MotoGP-wereldkampioen plaatste zich niet eens voor Q2. Hoe hij in de laatste bocht van de laatste ronde nog werd gepakt door merk- en landgenoot Franco Morbidelli, zegt veel over de huidige Bagnaia. Een goede Bagnaia had dit nooit laten gebeuren. Het blijft toch een mirakel wat er met de Italiaan is gebeurd. Vanaf halverwege 2021 tot en met eind 2024 was hij toonaangevend in de MotoGP. Daar lijkt nu helemaal niets meer van over, zelfs niet na een keiharde reset en een aantal maanden rust. Heel bijzonder. En laten we het maar niet verder hebben over het teleurstellende optreden van Yamaha. Wat moet het voor deze vier rijders – Fabio Quartararo, Alex Rins, Jack Miller en Toprak Razgatlioglu – pittig zijn op dit moment.
Dan ging het natuurlijk nog over de penalty van Marc Márquez in de Sprint voor zijn inhaalactie op Acosta. Ik snap wel dat Márquez en Ducati het een zware straf vonden, maar ik vind het een goed statement van chef-steward Simon Crafar. Kuip-aan-kuip strijden is oké en agressief inhalen mag, maar op deze manier een racewinnende inhaalactie plaatsen, waarbij je concurrent buiten de baan komt, wordt niet getolereerd. Ik denk dat het een goed signaal is om aan te geven waar de grens ligt. Maar het was natuurlijk een ‘grensgevalletje’, deze inhaalactie. Want door Márquez deze ‘één plaats teruggeven’-penalty te geven, heeft Crafar zichzelf ook meteen een serieuze uitdaging gegeven voor de rest van het seizoen. Dit soort inhaalacties voor de overwinning of een podiumplek zullen ongetwijfeld vaker voorkomen dit jaar, dus ga je dat dan iedere keer op deze manier bestraffen? Dat is de andere kant van deze penalty, die in mijn ogen dus een goed statement is, maar ook een uitdaging vormt voor de rest van het seizoen.
En ik heb genoten van Collin Veijer! Zijn hele houding en manier van racen straalt uit dat hij een Moto2-wereldtopper is. En dat resulteert dan ook in topresultaten. Net als eind vorig jaar behoorde Collin het hele weekend in Thailand tot de beste Moto2-rijders. En wat is dit veld competitief, ongekend! Eén tiende in de kwalificatie kan zomaar twee of drie startrijen schelen. Het gaat echt om details. Die details waren nog net niet goed genoeg om op het podium te eindigen in Thailand, maar wel goed genoeg voor een prachtige top-vijfklassering. Ik denk dat de rodevlagsituaties, wat resulteerde in een sprintrace van zeven ronden (slechts elf minuten racen), niet in het voordeel waren van Collin. De 21-jarige coureur maakte vorig jaar juist indruk omdat hij zijn tempo in de tweede helft van de races zo constant kon houden. Wie weet was er nog aansluiting met één of twee rijders voor hem mogelijk geweest wanneer de race langer had geduurd. Maar in deze zeven ronden was de vijfde plek het maximale en dat is natuurlijk een uitstekend begin van het seizoen.
En kijk ook eens naar het verschil met vorig jaar, toen het Grand Prix-seizoen ook in Thailand begon. Toen streden Veijer en David Alonso als Moto2-nieuwkomers samen voor de twintigste plaats. Nu behoren ze beiden al tot de wereldtoppers in deze klasse. En wat er met Alonso gebeurde, laat maar weer zien hoe snel het ook anders kan gaan en je puntloos kunt blijven. Na het zien van de angstaanjagende crash was ik heel blij om te horen dat Alonso er relatief goed vanaf is gekomen. En Collin gaf voor de race zelf al aan dat hij voor een top-vijfklassering ging en dat het superbelangrijk was om in de eerste race meteen goede WK-punten te scoren. Nou, in die missie is hij volledig geslaagd!
Over een kleine drie weken racen we in Brazilië, op een nieuw circuit op de kalender, waar de verhoudingen zomaar weer anders kunnen liggen. Dan gaan we zien of de onderlinge verschillen in de MotoGP, Moto2 en Moto3 daar ook standhouden of juist een ander beeld geven. Zo krijgen we daar nog beter zicht op wie de absolute kandidaten zijn voor de wereldtitels. Dat het interessant gaat worden, daar bestaat na deze eerste Grand Prix in Thailand in ieder geval geen twijfel meer over.
Tot volgende week,
Asse Klein
Volg Racesport.nl via WhatsApp
