De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. Van zijn eerste stappen als jonge coureur tot twee wereldtitels: Asse Klein blikt terug op ruim tien jaar vol bijzondere momenten, tegenslagen en successen met Jeffrey Buis en zijn familie.
Er zijn de afgelopen week al veel mooie verhalen en reacties gedeeld nadat Jeffrey Buis bekendmaakte te stoppen met racen. Toch vond ik dat ik niet mocht achterblijven. Mijn periode van werkzaamheden in de motorsport loopt hand in hand met de racecarrière van Jeffrey Buis.
Ik begon ooit bij de website MotoPaddock, die al lange tijd niet meer bestaat. Eén van de ideeën die we hadden, was om jonge Nederlandse talenten te volgen. Een maat van mij gaf les op een basisschool en had daar Jeffrey Buis in zijn klas, die met niets anders bezig was dan racen. Hij reed al enkele jaren vooraan in de Molenaar NSF100 Cup. Jeffrey was daarom mijn perfecte kandidaat. Ik zocht contact met zijn vader Constantijn en er was meteen een klik met vader en zoon. Jeffrey was toen zo’n 11 of 12 jaar. Al heel snel vroeg Constantijn of ik ook de berichtjes op social media en in de nieuwsbrief voor Jeffrey wilde verzorgen, omdat hij dit een belangrijk aspect vond in de presentatie van zijn zoon als coureur. Dit was voor mij een leuke uitdaging. Ik was op dat moment nog als vrijwilliger actief in de motorsport en dit was een mooie kans om extra meters te maken op het communicatievlak. Ook vond ik het leuk om Jeffrey in zijn communicatie neer te zetten zoals hij is: enthousiast en no-nonsense. En altijd een eerlijk verhaal brengen. Goed is goed, en slecht is slecht.
De familie Buis had vanaf het eerste moment voor mij de gunfactor. Vader Constantijn werkte zich helemaal rot, ’s avonds en in het weekend, om de racerij van Jeffrey mogelijk te maken. En Jeffrey, tja, als je die de gunfactor niet gunt, dan gun je die niemand. Zijn ondeugende uitstraling in combinatie met zijn no-nonsensehouding zorgde ervoor dat iedereen om hem heen hem maar wat graag wilde helpen. Helemaal omdat iedereen ook zag: die jongen heeft talent! Ik kan mij nog goed de teampresentaties herinneren die ik voor Jeffrey Buis Racing mocht presenteren. Als ik Jeffrey dan een aantal vragen stelde, had hij het publiek altijd meteen op zijn hand. Hij zei gewoon wat hij dacht en had een duidelijk doel: wereldkampioen worden. Het liefst moest dit gebeuren in de Grand Prix en de MotoGP, een droom die elke jonge coureur heeft.
Die droom was in 2016 nog volop levend, toen Jeffrey de overstap maakte naar de grote circuits. De Moriwaki 250 Junior Cup van Ten Kate was daarvoor de perfecte opstap. Eeuwig zonde dat die klasse tegenwoordig niet meer bestaat. Jeffrey was meteen snel in zijn klasse en won diverse races. Ik ging naast de communicatie ook steeds meer achter de schermen voor Jeffrey doen. Leuk om te zien wat er allemaal bij de racerij komt kijken. Een jaar later maakte hij de overstap naar het Noord-Europese Moto3-kampioenschap. Jeffrey ging voor het eerst racen in een team, bij het Ernst Dubbink Eveno Racing Team. Het werd absoluut geen gemakkelijk jaar. Ik moet zeggen dat ik Constantijn in die tijd bijna dagelijks aan de telefoon had. Het zat gewoon niet mee. De afstelling van de motor paste niet bij Jeffreys rijstijl en het vertrouwen van de jonge coureur daalde, mede door een aantal stevige crashes. Wel bracht dit jaar iets zeer positiefs. Jeffrey en Constantijn kwamen in het bijprogramma van de Grand Prix in contact met Henk en Wijnie van Wolfswinkel, die Jeffrey vervolgens de rest van zijn carrière zouden bijstaan. Ik durf wel te zeggen dat Jeffrey zonder Henk en Wijnie, en natuurlijk vader Constantijn, nooit twee keer wereldkampioen was geworden.
En het jaar eindigde zeer positief. Tijdens de voorlaatste race op Silverstone werd er wél een goede afstelling gevonden en Jeffrey deed meteen mee in de kopgroep. De laatste races waren tijdens de BSB in Assen, waar Jeffrey in een spectaculaire race de winst pakte. Ondanks al die latere WK-overwinningen was dit voor mij de mooiste zege van Jeffrey. Een seizoen vol tegenslagen op deze manier afsluiten! Ik kan mij nog goed herinneren dat ik samen met mijn broertje op mijn stoel stond te schreeuwen in het mediacentrum. Vol vertrouwen ging Jeffrey vervolgens deelnemen aan de selectie van de Red Bull MotoGP Rookies Cup in Spanje. En het ging ook supergoed. Jeffrey was de snelste Nederlander op de baan en haalde ook de finaledag. Eigenlijk dacht iedereen dat Jeffrey in 2018 in de Red Bull MotoGP Rookies Cup zou gaan racen, maar snelheid is niet de enige factor bij deze selectie. Het gaat om veel meer factoren en blijkbaar werd hij daarom niet geselecteerd.
Een enorme domper. De droom van de Grand Prix was eigenlijk voorbij, temeer omdat dit qua leeftijd voor Jeffrey de laatste kans was om in deze talentencompetitie terecht te komen. Ik was één van de eersten die bij Constantijn en Jeffrey het idee van de nieuwe Supersport 300-klasse opperde. Ik weet nog heel goed dat ze het beiden in eerste instantie niet zagen zitten. Helemaal Jeffrey niet, omdat een Moto3 hem veel leuker leek dan zo’n ‘slome’ Supersport 300. Maar veel andere opties waren er niet. Gelukkig ging Jeffrey door en op dat moment had niemand gedacht dat hij de meest succesvolle Supersport 300-coureur aller tijden zou worden. En zo ging Jeffrey in 2018 racen in de Yamaha R3 Cup BeNeLux. Daar liet hij meteen zijn talent zien. Vooral in duels was hij ijzersterk. Aan het einde van het seizoen werd er rondgekeken om de overstap naar de World Supersport 300 te maken.
Eerst werd er gekeken binnen de Yamaha-familie, maar daar kwam geen geschikte optie uit. Toen kwam MTM Kawasaki op het pad van de familie Buis, een team dat in 2019 met vier rijders ging racen. Jeffrey en Dion Otten werden als talentrijders opgenomen in het team, naast Scott Deroue en Robert Schotman, die kandidaten voor de wereldtitel waren. Voor Jeffrey ideaal om van deze ervaren landgenoten te leren. 2019 was een echt leerjaar, zowel op de baan als erbuiten. Want Jeffrey kon niet meer alleen puur op zijn talent racen. Denk aan de voorbereiding op het raceweekend, de manier van trainen en voeding. En natuurlijk moest het sponsorbudget omhoog en hij moest zichzelf ook meer gaan presenteren, waaronder in Engels. Het was erg interessant om dit van dichtbij te mogen meemaken en daar een steentje aan te mogen bijdragen. Bij de eerste WK-editie op Assen in 2019 sliep Jeffrey tijdens het weekend bij ons thuis, ook om zo wat rust te creëren bij alles wat er op hem afkwam. Het was een ijzig koud weekend. We moesten ’s ochtends de voorruit van de auto nog krabben. De vingers van de rijders bevroren bijna op de motor. Maar dat weekend liet Jeffrey wel zien dat hij kon aanhaken bij de kopgroep van de World Supersport 300-klasse. Aan het einde van het jaar zat Jeffrey steeds vaker bij de top tien en MTM Kawasaki wilde graag met hem door in 2020.
En toen kwam COVID en lag alles stil. Jeffrey was erg snel tijdens de wintertests, waarbij hij een vergelijkbaar tempo reed als Scott (Deroue), die tot de snelste WK-rijders behoorde. Toen het seizoen in juli eenmaal begon, verbaasde Jeffrey vriend en vijand. Ineens was hij constant vooraan te vinden. In Aragón volgde zijn eerste WK-zege. Vanwege COVID was er bijna niemand op locatie aanwezig, ook ik niet. Maar ik kan mij zijn eerste WK-zege nog goed herinneren. Ik kon niet geloven wat ik zag op mijn laptopscherm, want Jeffrey reed gewoon ruim weg bij de rest van het veld. Ik denk dat alle buren het ook wel mee hebben gekregen die dag. En helemaal toen Jeffrey een dag later opnieuw won, deze keer met een beslissende inhaalactie buitenom in de laatste bocht. Er waren dat jaar in totaal twee raceweekenden en vier races op Aragón. Jeffrey won er drie en later ook nog op een nat Magny-Cours waar bij Scott in de laatste ronde versloeg.
Jeffrey ging als WK-leider naar de laatste ronde in Estoril en teamgenoot Scott was nog zijn enige concurrent. Ondanks COVID kon ik er gelukkig bij aanwezig zijn. Als verslaggever was het ook een bijzonder weekend, omdat het al zeker was dat er een Nederlander wereldkampioen zou worden. Ik deed naast de communicatie voor Jeffrey op dat moment ook de communicatie voor Scott en MTM Kawasaki. Kortom: het was een heel druk weekend! En ook één met heel veel voorbereiding, waaronder overleg met WorldSBK Media over de communicatie rondom de wereldtitel. Tijdens de eerste race wist Jeffrey het al af te maken. Toen in de laatste ronde duidelijk werd dat hij op koers lag voor de wereldtitel, sprintte ik naar buiten. Ik had namelijk met Henk en Constantijn afgesproken om richting een bepaalde bocht te gaan om daar Jeffrey op te vangen. Ik sprong achterop de scooter bij Henk. Als twee enthousiaste kinderen reden we naar de desbetreffende bocht toe, waar ook fotograaf Randy van Maasdijk aanwezig was. Jeffrey zelf was vooral vol ongeloof, want van een top tien-rijder een jaar eerder was hij na een kort seizoen door COVID ineens wereldkampioen. Hij was slechts 18 jaar en ik denk niet dat hij toen goed besefte wat hij gepresteerd had. Constantijn, Randy, Henk en ik hadden dat wel. Het was een heel bijzonder moment in en rondom die grindbak in Estoril. Een moment om nooit te vergeten.
Ook na de podiumceremonie vloog de middag voorbij. Als ‘perschef’ van het team ging ik met Jeffrey mee naar de speciale persconferentie en allerlei andere mediamomenten. Tussendoor probeerde ik alle media-aanvragen vanuit Nederland zo goed mogelijk te verwerken. Er waren door COVID namelijk maar zeer beperkt media aanwezig. Ook vond ik het heel mooi hoe Scott met de situatie omging. Natuurlijk baalde hij enorm, maar richting Jeffrey was hij uiterst respectvol. Het zegt veel dat alle MTM-rijders, ook Koen Meuffels en Yuta Okaya, en alle teamleden zondagavond aanwezig waren om in een afgehuurd restaurant de wereldtitel te vieren. Door COVID was dit een hele uitdaging. Eenmaal terug in Nederland werd Jeffrey op geweldige wijze onthaald in zijn woonplaats Steenwijkerwold.
En misschien nog wel bijzonderder: in 2023 wist Jeffrey dit kunstje nog eens te herhalen in de World Supersport 300. Wat ik daaraan extra knap vond, was dat dit gebeurde na een teleurstellend jaar in de World Supersport. Jeffrey kreeg het dat jaar niet voor elkaar om zijn talent te laten zien. En de World Supersport kost nou eenmaal zo enorm veel geld dat het voor Jeffrey simpelweg niet haalbaar was om dit nog een tweede jaar te doen. De World Supersport 300 en later World Sportbike waren financieel de enige haalbare opties voor Jeffrey. Maar ik ben ervan overtuigd dat hij ook had kunnen slagen, zeker in de World Supersport, als hij daar langer de kans voor had gekregen. De laatste jaren deed ik niet meer zijn communicatie, omdat mijn werk het niet meer toeliet om dit nog voor individuele rijders te doen. Maar de vertrouwensband met Jeffrey en Constantijn is altijd gebleven.
Het was voor mij een geweldig avontuur dat begon rond 2013 en dat ik, vooral in de periode tot aan de wereldtitel in 2020, zeer intensief van dichtbij heb mogen meemaken. Dank aan iedereen die in al die jaren een bijdrage heeft geleverd aan Jeffrey Buis Racing! En Jeffrey; bedankt voor alle mooie momenten die ik met jou en je familie heb mogen beleven. Van dat jonge, ondeugende jochie met een grote droom tot tweevoudig wereldkampioen. Het was prachtig om die ontwikkeling van zo dichtbij mee te mogen maken. Je mag ontzettend trots zijn op wat je hebt bereikt, maar blijf vooral de Jeffrey die je altijd bent geweest. Die nuchtere jongen uit Steenwijkerwold die gewoon zegt wat hij denkt. Ik wens je alle geluk en succes!
Tot volgende week,
Asse Klein.
Nog meer ontdekken op Racesport.nl?
Blijf op de hoogte van het laatste motorsportnieuws en ontdek hieronder wat Racesport.nl je nog meer te bieden heeft!
RACESPORT.NL PREMIUM
Meer motorsport. Minder afleiding.
Lees Racesport.nl met minder advertenties, steun onze onafhankelijke motorsportjournalistiek en praat mee onder de artikelen.
Vanaf € 3,49 per maand · Jaarabonnement € 35,-
GRATIS VIA WHATSAPP
Volg Racesport.nl via WhatsApp
Het laatste motorsportnieuws direct via WhatsApp. Kies jouw favoriete kanaal en volg Racesport.nl gratis.


Top verhaal. Bedankt.