De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. De Grand Prix van Brazilië betekende de comeback van Jorge Martin als titelkandidaat in de MotoGP.
Afgelopen weekend gingen mijn gedachten terug naar de periode net voor de TT Assen. Als journalist in de motorsport volgde ik destijds de soap tussen Jorge Martin en Aprilia op de voet. Het was een bijzondere situatie. Martin had als MotoGP-wereldkampioen de overstap gemaakt naar Aprilia, nadat er bij het Ducati-fabrieksteam voor Marc Márquez was gekozen boven hem. Bij de start van het seizoen 2025 waren de Ducati’s nog veruit de dominante fabrikant, wat ze ook praktisch iedere Grand Prix demonstreerden. Dit gebeurde echter zonder regerend wereldkampioen Martin; hij was in het voorseizoen meerdere keren hard gecrasht met de Aprilia RS-GP. Eerst in Maleisië en daarna volgde ook nog een angstaanjagende crash tijdens zijn terugkeer in Qatar.
Martin zat met zware blessures in een enorm diep dal en besloot zelfs om één van zijn concurrenten, Marc Márquez, om hulp te vragen, aangezien hij in een vergelijkbare situatie had gezeten. Martin begon aan alles te twijfelen en aan één ding nog wel het meest: de Aprilia RS-GP. Het was niet zijn machine en de Spanjaard heeft ongetwijfeld gedacht dat hij een verkeerde keuze had gemaakt. Hij ging zelfs zo ver dat hij er met zijn manager alles aan deed om zijn tweejarige contract al na één seizoen te beëindigen. Hij stuurde aan op een prestatieclausule in het contract, die stelde dat als hij na zes races niet in de top van het klassement stond, hij eerder kon vertrekken. Dat klopte feitelijk, omdat Martin geen enkele race had gefinisht, maar het voelde ook als oneerlijk, omdat Aprilia hem een uitstekend salaris gaf en veel moeite had gedaan om hem als toprijder aan te trekken. Ondertussen leek Honda de deur al wagenwijd open te hebben gezet om Martin te contracteren, mocht het tot een vroegtijdige breuk met Aprilia hebben geleid.
Martin mag nu wel in zijn handjes knijpen dat Aprilia voet bij stuk hield en hem niet liet gaan. Want moet je nu, negen maanden later, eens kijken. Uit eigen ervaring weet ik dat er in negen maanden veel kan veranderen. Daarvan heb ik thuis tweemaal het levende bewijs rondlopen. Maar ook in een sportcarrière kan er enorm veel veranderen. In de tweede helft van het seizoen 2025 – toen Martin nog grotendeels in de lappenmand zat – veranderde de Aprilia RS-GP langzaamaan in een winnende machine. De motor werd zelfs zo goed dat Marco Bezzecchi in de slotfase van het seizoen niet meer te stoppen was en als derde eindigde in het wereldkampioenschap. En deze trend zet zich begin 2026 door; Aprilia is de referentie geworden voor de andere fabrikanten, zelfs Ducati. Inmiddels heeft Bezzecchi de laatste vier MotoGP-races op rij gewonnen. Om aan te geven hoe bijzonder dat is: enkel Valentino Rossi, Marc Márquez, Jorge Lorenzo en Pecco Bagnaia wonnen ooit vier races op rij in het huidige MotoGP-tijdperk.
Maar naast de geweldige prestatie van Bezzecchi was de Grand Prix van Brazilië de definitieve terugkeer van Martin. In de Sprint wist hij zelfs zijn teamgenoot Bezzecchi te kloppen en werd daarmee derde. Een emotionele terugkeer op het podium volgde, en dat is ook begrijpelijk gezien hoe diep Martin heeft gezeten. Een dag later werd hij tweede in de race, achter Bezzecchi. Ook staat het Aprilia-duo nu eerste en tweede in het wereldkampioenschap. Martin is van een pechvogel met Aprilia binnen de kortste keren omgetoverd tot een titelkandidaat met Aprilia. Martin verbaasde zichzelf over hoe snel hij zich kon aanpassen aan de Aprilia RS-GP26. Voor dit jaar lijkt hij – mits hij fit blijft – zeker over competitief materiaal te beschikken om voor dagzeges en misschien wel de wereldtitel te strijden.
Maar hoe is dat in 2027? Martins ongeduld kan hem wel duur komen te staan, want over opnieuw negen maanden kan zijn situatie er weer compleet anders uitzien. En wil Aprilia na alles wat er is gebeurt nog wel met hem door? Naar verluidt heeft Martin afgelopen winter nog steeds gewerkt aan een vertrek bij Aprilia als zijn contract eind 2026 afloopt. Toen Honda zo goed als zeker voor Fabio Quartararo koos, lijkt Martin op weg naar Yamaha, terwijl zijn plekje bij Aprilia overgenomen lijkt te worden door Bagnaia. Op dit moment lijkt zijn zitje veel beter en waardevoller dan de positie bij Yamaha, dat op dit moment duidelijk het minste pakket heeft. Maar goed, in 2027 kan met de nieuwe reglementen al veel anders zijn. Al kan ik mij goed voorstellen dat Martin nu achter de schermen ook twijfelt, want hij weet als geen ander hoe snel een situatie kan veranderen.
Nu op naar het Circuit of the Americas, het lievelingscircuit van Marc Márquez. Voor Ducati een belangrijk moment in het nog prille seizoen. Want mochten de Aprilia’s daar Marc Márquez kunnen verslaan, dan heeft Ducati echt een serieus probleem. Op dit moment lijken Bezzecchi, Marc Márquez en nu ook Martin de grootste kandidaten voor de MotoGP-wereldtitel van 2026. En wie had dat negen maanden geleden gedacht?
Tot volgende week,
Asse Klein
Volg Racesport.nl via WhatsApp
